دانلود فیلم وسریال

دانلود فیلم و سریال با لینک مستقیم

, دانلود سریال ایرانی و خارجی , دانلود فیلم ایرانی و خارجی

دانلود فیلم مکانیک: رستاخیز – Mechanic: Resurrection 2016

دسته بندی : فیلم خارجی
88 views بار

دانلود فیلم مکانیک: رستاخیزMechanic: Resurrection 2016

دانلود رایگان با لینک مستقیم

زبان اصلی + دوبله فارسی

کیفیت ۱۰۸۰p BRrip , 720p BRrip اضافه شد

کیفیت x265 اضافه شد

زیرنویس فارسی + صوت دوبله فارسی

 mechanic_resurrection_2016_poster

سریال مختارنامه

دسته بندی : سریال ایرانی
259 views بار

دانلود سریال  مختارنامه

 کیفیت بالا و لینک مستقیم

دانلود فیلم ایرانی بادیگارد

دسته بندی : فیلم ایرانی
352 views بار

دانلود فیلم بادیگارد ۱۳۹۴

دانلود رایگان با لینک مستقیم

کیفیت ۱۰۸۰p , 720p , 480p اضافه شد

پشت صحنه فیلم اضافه شد

bodyguard_1394

مثلث نوردهی

دسته بندی : دسته‌بندی نشده
8 views بار

مثلث نوردهی چیست ؟

نوردهی از ۳ رکن اصلی تشکیل شده که هر کدام بر دیگری تاثیر مستقیم دارد
۳ رکن اصلی عبارتند از:

  •  ISO: میزان حساسیت سنسور دوربین دیجیتال به نور.

  •  دیافراگم: اندازه ی باز شدن دهانه ی لنز وقتی که عکس گرفته می شود.

  •  سرعت شاتر: مدت زمانی که شاتر باز می ماند.

نوردهی عکس از ترکیب این سه ضلع میسر می شود. نکته ی مهم این است که تغییر در یکی از وجوه بر دیگران اثر می گذارد.

این یعنی شما هیچ وقت نمی توانید فقط یکی از آنها را در نظر بگیرید بلکه باید دو وجه دیگر را هم به یاد داشته باشید.

۲ مثال برای یادگیری مثلث نوردهی عکاسی دیجیتال:

بسیاری از مردم برای توضیح دادن رابطه ی بین ISO, دیافراگم و سرعت شاتر از مثال های مختلفی برای کمک به ما استفاده می کنند تا راحت تر به مفهومشان دست پیدا کنیم.

پنجره:

تصور کنید دوربین شما مانند پنجره ای است که درب های آن باز و بسته می شوند. دیافراگم اندازه ی پنجره است. اگر بزرگ باشد نور بیشتری وارد می شود واتاق نورگیرتر خواهد بود. سرعت شاتر, مدت زمانی است که درب های پنجره باز هستند و هرچه بیشتر باز بماند نور بیشتری وارد می شود.

حالا تصور کنید که شما داخل اتاق هستید و عینک آفتابی زده اید. چشمان شما نسبت به نوری که وارد می شود حساسیت نخواهند داشت.
راههای متعددی برای افزایش میزان نور اتاق وجود دارد. شما می توانید مدت زمان باز ماندن درب ها را افزایش دهید( کاهش سرعت شاتر ) یا اندازه ی پنجره را افزایش دهید ( افزایش دیافراگم ) یا عینک آفتابی تان را بردارید (بیشتر کردن ISO )

 

شیلنگ حیاط:

سومین مثالی که شنیدم, شیلنگ حیاط است که عرض شیلنگ مثل دیافراگم, طول آن مانند سرعت شاتر و فشار آب ( سرعت آب در قطر شیلنگ ) ISO در نظر گرفته می شود.
تسلط بر هنر نور دهی نیازمند تمرین های مکرر است و مانند تردستی به شکل های مختلف است. حتی عکاسان با تجربه نیز هرچه پیش می روند, روش های پیچیده تری به کار می گیرند.
به خاطر داشته باشید که تغییر در هرکدام از اصول نه تنها بر نوردهی تاثیر می گذارند بلکه هرکدامشان بر دیگری موثر است.

تغییر در دیافراگم, برعمق تصویر تاثیر گذار است. دست کاری ISO ذرات عکس را دگرگون می کند و تغییر سرعت شاتر بر چگونگی ثبت حرکات موثر است.
عالی ترین نکته درباره ی دوربین های دیجیتال این است که یک نمونه ی ایده آل برای یادگیری نوردهی هستند.

ایزو دوربین چیست؟

ISO (یا ASA) در عکاسی نگاتیو, به میزان حساسیت فیلم به نور گفته می شود و بر اساس مقادیری که ممکن است روی بسته های نگاتیو دیده باشید (مثل ۸۰۰,۴۰۰,۲۰۰,۱۰۰,..) سنجیده می شود.
هرچه عدد کوچکتر باشد, میزان حساسیت نگاتیو به نور کمتراست و عکس شفاف تر به نظر می آید.
در عکاسی دیجیتال, ISO میزان حساسیت سنسور ها به نور را بیان می کند و همان قواعد عکاسی دیجیتال را دارد.

( هرچه عدد کوچک تر باشد, حساسیت به نور کمتر و شفافیت عکس بیشتر است.)
تنظیمات پیشرفته ی ISO معمولا برای سرعت بیشتر شاتر در شرایط بسیار کم نور انجام می شود. برای مثال زمانی که می خواهید از ورزش هایی که داخل سالن و در نور کم (نسبت به فضای باز) انجام می شود, عکس بگیرید و آنها را ثابت نشان دهید, نیاز به تنظیمات خاص ISO دارید.
لازم است بدانید که با درجات بالای ISO تصاویر نویزداری خواهید داشت. اجازه بدهید با یک مثال بیشتر برایتان توضیح بدهم:
عکس سمت چپ با ۱۰۰ ISO و عکس سمت راست با ۳۲۰۰ ISO گرفته شده است.

iso

عکس سمت چپ شکلی طبیعی و ظاهری خوش فرم را نشان می دهد. ( نویز کمتری دارد. )

بسیاری از افراد ترجیح می دهند دوربین را روی حالت اتوماتیک قرار دهند تا خودش تنظیمات ISO را متناسب با سوژه انجام دهد. ( حالت اتوماتیک سعی می کند کمترین درجه ی ISO را انتخاب کند. ) اما بیشتر دوربین ها اجازه ی تنظیم ISO را به شما می دهند.
هنگامی که شما درجه ی ISO را تغییر می دهید, می بینید که تنظیم دوباره ی سرعت شاتر و دیافراگم ضروری است.
مثلا اگر درجه ی ISO را از ۱۰۰ به ۴۰۰ تغییر دهید, باید سرعت شاتر را افزایش دهید و دیافراگم را کم کنید.

سوالاتی که باید هنگام تنظیم ISO از خودتان بپرسید:

  1.  نور: آیا نور کافی وجود دارد؟
  2. شفافیت: تصویری نویز دار می خواهم یا شفاف؟
  3.  سه پایه: نیاز به سه پایه دارم یا نه؟
  4. تحرک: سوژه ی من متحرک است یا ساکن؟

مثلا اگر نور کافی وجود دارد, می خواهم کمی نویز داشته باشد, از سه پایه استفاده می کنم و سوژه ام ثابت است, باید از درجه ISO کمتری استفاده کنم. یادتان باشد که با افزایش ISO نویز بیشتری خواهید داشت.

شرایطی که ممکن است نیاز به درجات بالای ISO باشد, عبارتند از:

  1. ورزش هایی که در فضای بسته انجام می شوند: که ممکن است سوژه سریع حرکت کند و نور کافی وجود نداشته باشد.
  2. کنسرت ها: فضا کم نور است و امکان استفاده از فلاش هم وجود ندارد.
  3.  نمایشگاه ها : برخی از نمایشگاه ها استفاده از فلاش را ممنوع کرده اند با این که فضای داخلی آنها نور کافی ندارد.
  4. جشن تولد ها: فوت کردن شمع در یک اتاق تاریک حس خاصی به عکس می دهد که ممکن است با نور فلاش از بین برود. درجه ی بیشتر ISO می تواند در ثبت چنین صحنه ای به شما کمک کند.

ISO یکی از بخش های بسیار مهم عکاسی دیجیتال است که یادگیری آن می تواند بر تسلط شما روی دوربین بسیار موثر باشد.
تنظیمات دوربین خود را تغییر دهید تا تجربیات جدیدی کسب کنید و ببینید که چه تحولی در عکس هایتان بوجود می آید.

سرعت شاتر چیست؟

همانطور که در قسمت های دیگر هم گفتیم، معنی اصلی سرعت شاتر مدت زمانی است که شاتر باز می ماند و به مدت زمانی گفته می شود که سنسورهای عکس صحنه ی مورد نظرتان را می بیند.
می خواهیم نگاهی جزئی تری به سرعت شاتر بیندازیم تا بهتر با آن آشنا شوید.

  1.  سرعت شاتر بر حسب ثانیه است یا در بیشتر موارد کسری از ثانیه (هرچه مخرج کسر بزرگتر باشد, سرعت شاتر بیشتر است. )
  2. در بیشتر موارد از سرعت۶۰/۱ ثانیه یا حتی بیشتر استفاده کنید به خاطر این که اگر سرعت از این کمتر باشد,کوچکترین لرزش دوربین باعث می شود عکستان تار شود.
  3. اگر از شاتر با سرعت کم استفاده می کنید, ( هر سرعتی کمتر از ۶۰/۱ ) به یک سه پایه هم نیاز خواهید داشت: یا یک ثابت کننده ی تصویر که دوربین های جدیدی که به تازگی وارد بازار میشوند این قابلیت را دارند به اصطلاح IMAGE STABLISER را در خود دارند.
  4.  سرعت شاتر دوربین شما معمولا با هر تنظیمی تقریبا دو برابر کم یا زیاد می شود: در نتیجه برای سرعت شاتر چنین گزینه هایی خواهید داشت: ۵۰۰/۱, ۲۵۰/۱, ۱۲۵/۱, ۶۰/۱, ۳۰/۱ و غیره.
  5. باید دو برابر شدن سرعت را به خوبی به یاد داشته باشید همانطوری که با دو برابر کردن دیافراگم, میزان نور تابنده دو برابر می شود. بنابراین یک درجه افزایش سرعت شاتر و یک درجه کاهش دیافراگم نتایجی با نوردهی مشابه به شما خواهد داد.
  6. همچنین برخی از دوربین ها قابلیت سرعت های بسیار پایین را به شما می دهند: که بر حسب ثانیه هستند نه کسری از آن. ( برای مثال ۱ ثانیه, ۱۰ ثانیه, ۳۰ ثانیه و غیره. ) که در شرایطی که نور بسیار کم است استفاده می شوند, وقتی به دنبال نتیجه ی خاصی هستید و یا زمانی که می خواهید حرکات را در عکس نشان دهید

برخی از دوربین ها دارای حالت هستند Bulb یا B که شما قادر هستید تا هر زمانی که میخواهید شاتر را باز بگذارید.
وقتی می خواهید بدانید که چه سرعتی برای شاتر عکستان مناسب است, باید بدانید که چیزی در صحنه متحرک است یا نه و دوست دارید آن حرکت را چطور در عکستان ثبت کنید.

اگر تحرکی در عکس وجود دارد دو راه خواهید داشت: یا میتوانید حرکت را ثابت نشان دهید ( که بی حرکت به نظر می آید ) یا عمدا تار بیفتد ( متحرک به نظر می آید ).

برای ثابت نشان دادن حرکت در عکس سرعت بالایی از شاتر را انتخاب می کنید و برای نشان دادن حرکت, سرعت شاتر را کاهش می دهید.

سرعتی که انتخاب می کنید, به نسبت موضوع عکس و این که می خواهید تا چه اندازه تار شود, متفاوت خواهد بود.

گاهی تحرک در عکس خوب است: برای مثال وقتی می خواهید از یک آبشار عکس بگیرید و شدت جاری شدن آب را نشان دهید, و یا هنگام عکاسی از مسابقات اتومبیلرانی که می خواهید شدت سرعت را به نمایش بگذارید, سرعت پایین شاتر گزینه ی بسیار خوبی خواهد بود.
در همه ی این موارد نیاز به سه پایه خواهید داشت در غیر این صورت باید ریسک لرزش دوربین را قبول کرد.

فاصله ی کانونی و سرعت شاتر:

هرچه فاصله ی کانونی بیشتر باشد, لرزش دوربین بیشتر خواهد بود. پس باید سرعت شاتر را بالا ببرید.
به یاد داشته باشید که نمی توان سرعت شاتر را از ISO و دیافراگم مجزا کرد.
وقتی سرعت شاتر را تغییر می دهید حتما باید ISO و دیافراگم را نیز دوباره تنظیم کنید.
مثلا اگر سرعت شاتر را یک درجه زیاد می کنید,باید دیافراگم را هم یک درجه افزایش دهید و درجه ی ISO را هم بیشتر کنید.

دیافراگم دوربین چیست؟

به زبان ساده, اندازه ی باز شدن لنزها به هنگام گرفتن عکس را دیافراگم می گویند.
وقتی دکمه ی شاتر را فشار می دهید, دهانه ی لنزشما باز می شود و اجازه می دهد تا نور به سنسور دوربین برخورد کند و تصویر ثبت شود. دیافراگمی که شما انتخاب می کنید, بر اندازه ی روزنه ی دیافراگم تاثیرگذار است. هرچه روزنه بزرگتر باشد, نور بیشتری وارد می شود و برعکس.
دیافراگم بر حسب f اندازه گیری می شود ( مثلا f/2.8 , f/4, f/5.6,f/8,f/22 ) که تغییر در درجه های آن میزان بازشدن لنز را دو برابر و یا نصف می کند ( میزان نور ورودی ).
به خاطر داشته باشید که اگر سرعت شاتر را هم یک درجه بیشتر کنید, میزان نور ورودی را نصف و یا دو برابر می کند و اگر مثلا سرعت شاتر را یک درجه کاهش و دیافراگم را یک درجه افزایش بدهید, نور ورودی به یک میزان خواهد بود.

یکی از چیزهای گیج کننده برای عکاسان این است که دیافراگم بزرگ, درجه ی کمتر و دیافراگم کوچک درجه ی بیشتری دارد.( در نتیجه f/2.8 ازf/22 بسیار بیشتر است.)
اول اشتباه به نظر می آید اما کم کم یاد میگیرید چطور از آن استفاده کنید.

عمق میدان و دیافراگم:

هنگام تغییر دیافراگم باید به نکاتی توجه داشت که مهم ترین آنها عمق میدان عکس است.
عمق میدان ( Depth of field- DOF) : به قسمت هایی از عکس که روی آن فوکوس می کنیم گفته می شود. عمق میدان بزرگ به معنای فوکوس روی بیشتر نقاط عکس ( چه دور و چه نزدیک ) است ( مثلا در این عکس روی پیش زمینه و پس زمینه با f/22 فوکوس شده است.) وعمق کم یعنی تنها روی قسمتی از عکس فوکوس می کنیم و بقیه ی قسمت ها تار خواهند ماند. (همانطور که در اولین عکس می بینید,چهره کاملا واضح است, با اینکه زمینه فاصله زیادی با سوژه ندارد و کاملا تار شده است )
دیافراگم, تاثیر شگرفی بر عمق میدان دارد به طوری که دیافراگم بزرگ ( اعداد کوچک ) عمق میدان را کاهش و دیافراگم کوچک ( اعداد بزرگ ), عمق میدان را افزایش می دهد.
ابتدا ممکن است کمی گیج کننده باشد اما من به این شکل به خاطر سپردم که اعداد کوچک به معنای DOF کوچک اعداد بزرگ به معنای DOF بزرگ هستند.

برای مثال:
عکس سمت راست با دیافراگم f/22 بر ثانیه و عکس سمت چپ با f/2.8 بر ثانیه گرفته شده است. تفاوت کاملا مشخص است.

04

در عکسی که با f/22گرفته شده, روی گل و غنچیه فوکوس شده و حتی شما قادر به تشخیص ابعاد برگ ها و حصار در پس زمینه هستید.در عکسی که با f/2.8 گرفته شده روی گل ( یا قسمتی از آن ) فوکوس شده اما روی غنچه فوکوس کمتری دیده می شود چون هنگام گرفتن عکس, فاصله ی بیشتری با دوربین داشته است. به علت کم بودن عمق میدان, روی پس زمینه فوکوس نشده است.
بهترین راه برای یادگیری دیافراگم, تمرین و تجربه است. از خانه بیرون بزنید و سوژه ای پیدا کنید. تعدادی عکس با دیافراگم های مختلف (از کوچک تا بزرگ ) از آن بگیرید. به زودی خواهید دید که این کار چقدر می تواند در تسلط شما بر دیافراگم موثر باشد. بعضی از سبک های عکس نیاز به عمق میدان بیشتری دارند.
مثلا برای عکس گرفتن از یک منظره, از یک دیافراگم کوچک ( با اعداد بزرگ ) استفاده می کنند تا روی تمام پیش زمینه ی عکس فوکوس کنند. از طرف دیگر در عکاسی پرتره بهتراست از پس زمینه ی تار استفاده شود تا روی سوژه ی مورد نظر کاملا فوکوس شود. در این مورد, یک دیافراگم بزرگ ( با اعداد کوچک ) انتخاب می کنید تا عمق میدان را کم کند.
عکاسانی که قصد بزرگنمایی اجسام را دارند,ترجیح می دهند از دیافراگم بزرگ استفاده کنند تا روی تمامی قسمت هایی که در نظر دارند فوکوس شود.

 

Page 6 of 6« First...23456